สำนักสหปฏิบัติฯ

บันได 6 ขั้นของความรัก

1.      คิดถึง
2.      ใส่ใจ
3.      ห่วงใย
4.      เอื้ออาทร
5.      เมตตา
6.      รัก

         เรื่องของความรักนั้นถามใครๆก็รู้จัก แต่ในความเป็นจริง หากเราได้เข้าใจบันได 6 ขั้นของความรักแล้วละก็ เชื่อได้ว่า เราจะเข้าถึงความรักที่แท้จริงได้มากขึ้น ความรักเป็นความรู้สึกที่เชื่อมโยงจิต เชื่อมใจให้แก่กัน เช่นรักพ่อ รักแม่ รักญาติของเรา รักคนรักของเรา ไม่จำเป็นต้องต้องให้ใครมารักตอบก็ได้ เช่น รักเพื่อนร่วมงาน รักเพื่อนร่วมโลก หลายคนรู้จักความรักลองคิดดูหากพูดถึงเนื้อคู่ ย่อมเป็นความรักที่พิเศษ โดยทั่วไปเริ่มจากเราเจอเขา หรืออยู่ใกล้แล้วรู้สึกดี รู้สึกพิเศษกว่าคนอื่นๆที่เคยพบมา มันถูกใจเรา คล้อยหลังก็ให้คิดถึง อาลัยอาวรณ์อยากพบเขาอีก ทั้งนี้ต้องพิจารณาให้ดี ว่าใกล้เขาแล้วเรามีความสุข แต่ทำไมพอคบกันไปสักพัก เดี๋ยวก็ต้องมีอันขัดแย้งกัน ทะเลาะกันบางคู่ถึงเลิกราหย่าขาดกัน ต่างคนต่างบอกว่าว่าตนถูกทำ เพราะเขาไม่ …. อย่างนั้น......อย่างนี้ ถ้าเขาทำอย่างนั้น มันก็คงไม่เป็นอย่างนี้ คนส่วนใหญ่เข้าใจว่ารู้จักความรักแล้ว แต่ยังโดนแฟนบอกว่าเธอไม่สนใจฉัน แล้วก็หันไปคบคนใหม่ วุ่นวายกันไปหมด เราคงต้องแยกแยะความรักและความใคร่ออกจากกันให้ได้ เพราะความใคร่ถือตัวเองเป็นหลัก แต่ความรักที่แท้ถือคนที่เรารักเป็นหลัก บางครั้งก็ยากที่จะให้ของทั้งสองสิ่งนั้นสมดุลกันได้ในทุกกรณี เราจึงต้องมีเสียสละบ้าง บางคนให้เวลาคนรักเล็กน้อย ให้เงินสิ่งของมากมายอำนวยความสะดวก ตราบที่เรายังคงอยู่ในโลกีย์วิสัย เรื่องกามฉันทะคงเลี่ยงไม่ได้ แต่เราคงต้องอยู่กับมันให้ได้ ต้องอยู่โดยไม่เป็นทาสของมัน เราต้องอยู่อย่างรอบคอบไม่ให้กิเลสมาครอบงำจิตใจจนเกินพอดี หลายคนรู้ว่าเรารักเขา เขารักเราเพียงพอแล้ว แท้จริงแล้ว ถ้าจะให้ความรักสวยงาม แสดงออกได้อย่างเต็มที่ได้นั้นคงต้องคำนึงถึงรายละเอียดของความรักในทุกระดับขั้น เริ่มจากคิดถึง แล้วต้องมีความเอื้ออาทรต่อกันคอยช่วยเหลือเกื้อกูลกันโดยจะต้องมีเมตตาเป็นพื้น คอยเป็นห่วงว่าเขาจะเป็นอย่างไรตอนนี้ เขาทานข้าวแล้วหรือยัง ปลอดภัยไหม ใครจะดูแลเขาเวลาเราไม่อยู่ มีความใส่ใจในเขารู้ในรายละเอียดว่าเขาชอบอะไร ไม่ชอบอะไร เข้าเห็นถึงใจส่วนลึกในใจของเขาได้ เมื่อเกิดปัญหากันคอยคิดในมุมมองของเขาด้วยทุกครั้ง ไม่คิดและสรุปในมุมมองของเราแต่ผู้เดียวหรือเอาตัวเราเองเป็นหลัก แต่ต้องมองให้เห็นจิตใจเขา ไม่ใช่มองเห็นจิตใจของเราฝ่ายเดียว ฟังเขาให้มากๆ บางครั้งเราอาจคิดว่าการปฏิบัติเช่นนี้มันละเอียดจนเกินไป แต่เชื่อเถอะว่ามันคือความรักที่สมบูรณ์ ผู้ที่เรารักจะประทับใจไม่รู้เลือน เมตตาถือเป็นรักที่สูงที่สุดในรักทุกระดับ เพราะเมตตาไม่ขึ้นอยู่กับโลกียวิสัย แต่รักหนุ่มสาวนั้นยังอยู่ในโลกีย์วิสัย พระอรหันต์ได้พัฒนาความรักสู่เมตตาระดับอัปปมัญญาพรหมแล้วหลุดพ้นซึ่งกิเลสตัณหาทั้งปวง ความรักนั้นเกิดได้กับทุกๆคน ความรักนั้นสร้างโลก และตรงข้ามความเกลียดจะทำลายโลก ครอบครัวใดเอาแต่ใจตนเองเป็นใหญ่ก็เท่ากับรักแต่ตัวเอง วินาทีไหนเรามองตัวเองเป็นหลัก ก็เท่ากับว่าวินาทีนั้นเราก็ไม่ได้รักเขา นั่นคือเขาเสียเราไปแล้ว หากทั้งสองฝ่ายเอาตัวเองเป็นหลักนั่นคือทั้งสองได้สูญเสียซึ่งกันและกันไปแล้ว บางครั้งเราอาจถามตัวเองว่าทำไมต้องทน ก็คงต้องตอบว่าเพราะเรารักเขา เพื่อเขาจะได้มีความสุข ตัวเราอยู่ทุกวันนี้ก็ด้วยเหตุผลที่จะทำให้ชีวิตคนอื่นที่อยู่กับเราสมบูรณ์นั่นเอง